Kim Van Asch

Dit weekend maakten De Standaard en de VRT de resultaten van hun nieuwste politieke peiling bekend. In dit stukje wil ik even focussen op de resultaten van de populariteitspoll van de politici. Ditmaal bestond de top 4 uit achtereenvolgens: Yves Leterme, Steve Stevaert, Jean-Luc Dehaene en Guy Verhofstadt. In de top 20 doken ook twee “nieuwelingen” op: Bruno Tobback en Vincent Van Quickenborne.

Belangrijk bij het interpreteren van de zogenaamde populariteit van deze politici is evenwel de peilingsmethode: aan de ondervraagden wordt namelijk een vooraf vastgelegde (en beperkte) lijst van namen van politici voorgelegd, waaruit men kan kiezen. Dit systeem heeft een pervers effect: de peilers kunnen namelijk doelbewust namen weglaten uit de lijst of expliciet opnemen en alzo de resultaten beïnvloeden. Als je als politicus niet voorkomt in de lijst, kan niemand van de ondervraagden voor je kiezen, waardoor het ‘lijkt’ dat je niet populair bent. Ook het omgekeerde geldt: door doelbewust namen van niet-politici of oud-politici op te nemen, blijven zij kunstmatig ‘populair’ bij de bevolking.

Zo vond ik het zeer opmerkelijk om Steve Stevaert nog te zien figureren in de resultaten. Stevaert is namelijk geen politicus meer, hij is al enige tijd gouverneur van Limburg, een functie waarin hij niet langer verbonden is aan een politieke partij. Hij zal ook nooit meer kunnen deelnemen aan de verkiezingen. Blijbaar heeft het onderzoeksbureau Dimarso, De Standaard en de VRT dit nog steeds niet begrepen. Ook het telkenmale opvoeren van Jean-Luc Dehaene in de keuzelijst is opmerkelijk, aangezien de man niet meer nationaal actief is, maar enkel nog burgemeestertje speelt in Vilvoorde.  

Meteen is ook gebleken hoe het komt dat een aantal nationale politici – ministers dan nog ! – helemaal niet populair leken tot voor kort: ze stonden gewoonweg niet in de keuzelijst die voorgelegd werd aan de respondenten. Dit was het geval met onder andere Bruno Tobback (SP.A) en Vincent Van Quickenborne (VLD).

Je ziet dus hoe makkelijk het is om resultaten van dergelijke peilingen te manipuleren en zelf in de hand te hebben. Ik pleit er dan ook voor dat voortaan niet langer met vastgelegde lijsten zou gewerkt worden (de mensen moeten zelf de namen van hun favoriete politici opgeven). Een andere mogelijkheid is een volledige lijst van alle nationale politici, met name alle ministers en alle parlementsleden op alle niveau’s. Oud-politici en niet-politici worden uiteraard niet meer opgenomen.

Misschien moet men de volgende keer maar eens voor de leut de test doen en “Tom Boonen” opnemen in de keuzelijst. Ik ben er van overtuigd dat hij plotseling in de top 5 van de ‘populairste politici’ zou opduiken.